Posługując się schematami i stereotypami, które ułatwiają i usprawniają nam porządkowanie świata i rozumienie go, przyjmując za prawdę pewne pojęcia lub idee, pozostawiamy je na swoim miejscu, gdzie pełnią swoje funkcje. Rzadko zastanawiamy się nad ich trafnością i pochodzeniem. Sporadycznie próbujemy zrewidować nasz stosunek do nich. Świat symboli i przekonań zastępuje nam w ten sposób rzeczywistość. Inspirowani tym nurtem przemyśleń, pragniemy w swojej pracy przyjrzeć się temu “rytmowi życia” poddanemu niewidocznej dla nas sile, określonej przez Schopenhauera jako wola. Nasze, często niezrozumiałe dla nas samych dążenia, racjonalizujemy ubierając je w znaczenia i symbole. Nadajemy im sens, który tłumaczy nam ten nieustający cykl. Chcemy wprowadzić widza w stan sprzecznych ze sobą doznań i przeżyć gdzieś na pogranicze między jednym punktem odniesienia a drugim, w miejsce, w którym zakwestionuje i porzuci na chwilę swoje schematy postrzegania i kryteria oceny, by w ten sposób skłonić go do kontemplacji nad tym, jak postrzega świat, jak dzieli otoczenie, według jakich przekonań i uwarunkowań.

“Dla Schopenhauera życie jest nieustannym i zbrodniczym niedomaganiem(…).

Jak według Schopenhauera wydostać się z tego infernalnego zawikłania ?(…)

Schopenhauer rozpoznawał dwie możliwości.

1.Uznać wolę życia w pełni uczestnicząc w życiu wziętym wraz z jego okrucieństwami i niesprawiedliwością

2.Nie samobójstwo, lecz kontemplacja

Schopenhauer uważał, że kontemplacja świata “tak jakby był grą” ma absolutną wyższość nad życiem.

Ten kto kontempluje świat, kto wpada w zachwyt, jest artystą. W tym sensie artysta przypomina dziecko, także zachwyca się bezinteresownie światem.

(…) tak Schopenhauer widzi SZTUKĘ, jest to kontemplacja, którą on przeciwstawia życiu.”

Witold Gombrowicz, “Gombrowicz Filozof”

Dialog artystyczny Katarzyny Chmielewskiej i Jakuba Truszkowskiego jest kontynuacją współpracy zawiązanej podczas tworzenia spektaklu DZISIAJ, WSZYSTKO w 2017 roku oraz wieloletniej znajomości zapoczątkowanej podczas wspólnych studiów w szkole tańca P.A.R.T.S. w Brukseli.

Produkcja: Stowarzyszenie Teatr Dada von Bzdülöw, Teatr Wybrzeże, Gdańsk

przy wsparciu Urzędu Miasta Gdańska

Specjalne podziękowania dla Gdańskiego Archipelagu Kultury, Winda oraz dla Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej w Gdańsku

Projekt dofinansowany ze środków Miasta Gdańska