Radek Stępień, reżyser ŚMIERCI KOMIWOJAŻERA został laureatem prestiżowej Nagrody im. Leona Schillera! Laureatowi serdecznie gratulujemy!

O NAGRODZIE

Nagroda nosi miano jednego z najwybitniejszych inscenizatorów przedwojennej polskiej sceny, a zarazem świetnego organizatora, pedagoga a także prezesa Stowarzyszenia od roku 1950 aż do śmierci, 25 marca 1954 roku. Nagroda, pierwotnie przyznawana jedynie reżyserom, jest wyróżnieniem za wysoką jakość - wykonawczą i realizatorską - wnoszoną do sztuki teatralnej przez młodych twórców: artystów teatru, zespołów składających się z młodych artystów sceny, może być także wyróżnieniem za pracę teoretyczną z dziedziny teatru. Zgodnie z tradycją nazwiska laureatów podaje się do publicznej wiadomości 14 marca - w rocznicę urodzin Leona Schillera.

O LAUREACIE

Radek Stępień (ur. 1993) - reżyser teatralny, student V roku Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego. W latach 2011-2013 związany z Instytutem im. Jerzego Grotowskiego, w latach 2013-2018 z Ośrodkiem Praktyk Teatralnych Gardzienice. Studiował na Międzywydziałowych Interdyscyplinarnych Studiach Humanistycznych na Uniwersytecie Jagiellońskim. Współpracował m.in. z Krystianem Lupą przy spektaklach SPI-RA-LA (2015, asystent reżysera) i PROCES (2017, współpraca dramaturgiczna i asystent reżysera). Debiutował przedstawieniem PANNA JULIA (Teatr Ludowy w Krakowie) za który otrzymał m.in. nagrodę ZAIKS na Forum Młodej Reżyserii 2018. Wyreżyserował STUDIUM O HAMLECIE w ramach wydarzenia Wyspiański wyzwala w Teatrze im. J. Słowackiego w Krakowie i SAMUELA ZBOROWSKIEGO w ramach przeglądu Młodzi w Starym w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie. Rezydent ostatniej edycji Festiwalu Teatru Dokumentalnego Sopot Non-Fiction (BIOGRAFIA, 2018). Laureat m.in. nagrody Off na 22. Festiwalu Szekspirowskim w Gdańsku za spektakl HAMLET i I nagrody na Przeglądzie Młodej Reżyserii 2017 w Krakowie. Stypendysta Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego za rok 2018. W Teatrze Wybrzeże wyreżyserował znakomicie przyjętą przez publiczność i krytykę teatralną ŚMIERĆ KOMIWOJAŻERA.